fake Oakleys cheap Oakley sunglasses Christian Louboutin Outlet Christian Louboutin Outlet Louboutin Outlet Louboutin Outlet Christian Louboutin Outlet Louboutin Outlet Cheap Christian Louboutin Christian Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Louboutin outlet Christian Louboutin shoes Wholesale Christian louboutin Christian Louboutin Outlet Christian Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Cheap Christian Louboutin Louboutin outlet Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Discount Christian Louboutin Christian Louboutin outlet store Christian Louboutin outlet Christian Louboutin Outlet Christian louboutin wholesale Christian Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Christian Louboutin outlet Christian Louboutin Outlet Christian Louboutin outlet louboutin outlet louboutin outlet mbt shoes outlet ghd straighteners uk ghd straighteners uk louboutin outlet christian louboutin outlet nfl jerseys wholesale discount mlb jerseys wholesale nba jerseys discount nhl jerseys Discontinued MBT Shoes herve leger outlet cheap nfl jerseys cheap soccer jerseys thailand soccer jerseys Fake Oakleys
Aydera - DentalTürk [ Türkiye'nin Dental Portalı ]
 
Email:
Şifre:
Şifremi unuttum?
 
Dental Türk - Türkiye'nin Dental Portalı
Üye olmak için lütfen tıklayınız! DentalTürk Üyeler:
Sitemizi 40 ziyaretçi geziyor.
 
     
» Dental Türk
Ana Sayfa
Dental Kurslar
Dental Turizm
Dental Danışma 

» Free Hizmetler
Dental Pazar
Dental Borsa
Dental İş İlanları

» Dental Linkler
Diş Hekimleri
Diş Teknisyenleri
Dental Firmalar
Diş Laboratuvarları

» Dental Servisler
Dental Bilgiler
Dental Videolar

» Dental Arama
Sayfalarda ara:

Üyelerde ara:

E-Sözlükte ara:(İngilizce)

Bu sayfayı yazdır
Sık Kullanılanlara Ekle
Ana sayfam yap
 
Dental Haberler

AVRUPA BİRLİĞİ

AVRUPA BİRLİĞİ KURUMSAL YAPISI
Avrupa Birligi barisi korumak ve ekonomik ve sosyal ilerlemeyi pekistirmek amaci ile bir araya gelmis 15 Üye Devletden olusur. Birligin içinde ortak kurumlari bulunan üç Topluluk yer alir.

Bunlarin içinde ilk kurulani (1951 tarihli Paris Antlasmasi´yla) Avrupa Kömür ve Çelik Toplulugu (AKÇT) olmustu. Daha sonra (1957 tarihli Roma Antlasmasi´yla) Avrupa Ekonomik Toplulugu ve Avrupa Atom Enerjisi Toplulugu kuruldu. Topluluklar bu sürecin sonunda Üye Devletler arasindaki bütün iç sinirlari kaldirarak tek bir pazar kurdular. 1992´de Maastrich´te imzalanan Avrupa Birligi Antlasmasi ile ekonomik ve parasal birlik dogrultusunda ilerleyen ve belirli alanlarda hükümetler arasi isbirligini içeren bir Avrupa Birligi kuruldu.

Birligi yöneten kurumlar sunlardir: Demokratik yollarla seçilen Parlamento, Üye Devletleri temsil eden ve Bakanlardan olusan Konsey, Avrupa Devlet ve Hükümet Baskanlari Dorugu, Antlasmalarin koruyucusu olan Komisyon, Topluluk hukukuna uyulmasini saglayan Adalet Divani ve Birligin Mali yönetimini izleyen Sayistay. Ayrica ekonomik, sosyal ve bölgesel çikar gruplarini temsil eden çesitli danisma kurullari vardir. Birligin dengeli gelisimine katkida bulunan projelerin finansmanini kolaylastirmak amaciyla kurulmus olan bir Avrupa Yatirim Bankasi bulunmaktadir.

Birligin gelecekte doguya ve güneye dogru genislemesi olasiligini göz önünde tutan üye devletler, üye sayisinin artmasindan sonra da Birligin etkili bir sekilde islemesini güvenceye almak amaciyla 1996´da Topluluk usullerini gözden geçirmeye karar verdiler.

Avrupa Parlamentosu

1979´dan bu yana tek dereceli genel seçimle is basina gelen Avrupa Parlamentosu 626 üyeden olusur. (Parlamento´da Almanya 99, Fransa, Italya ve Birlesik Krallik 87´ser, Ispanya 64, Hollanda 31, Belçika, Yunanistan ve Portekiz 25´er, Isveç 22, Avusturya 21, Danimarka ve Finlandiya 16´sar, Irlanda 15 ve Lüksemburg 6 üye ile temsil edir). Parlamento genel kurulu Strasbourg´da toplanir. Her ayin bir haftasi genel kurul oturumlarina ayrilmistir. Bazi kismi oturumlar ile komisyon toplantilari, Konsey ve Komisyon´la iliskileri kolaylastirmak amaciyla Brüksel´de yapilir. Sekreterya ise Lüksemburg´da bulunur.

Avrupa Parlamentosu´ndaki siyasi gruplar Birlik düzeyinde olusur. 370 milyon nüfusu temsil eden Parlamentonun baslica islevi, siyasi itici güç olarak Topluluk politikalarinin hazirlanmasi için gereken çesitli insiyatifleri üretmektir.

Parlamento, ayni zamanda, Avrupa Komisyonu üyelerinin tayinlerini onaylama ve üçte iki oy çokluguyla Komisyon´u görevden alma yetkisine sahip bir denetim organidir. Parlamento, Komisyon´un programini oylar ve özellikle Komisyon ve Konsey´e sözlü ve yazili sorular yönelterek Avrupa politikalarinin gündelik isleyisini izler. 1994´te 3.900´den fazla yazili soru önergesi verilmistir. Parlamento arastirma komisyonlari kurabilir ve Birlik vatandaslarinin dilekçelerini inceler. Birlik Antlasmasi´na göre Parlamento, Birlik kurumlarinin faaliyetlerini gerçeklestirmesi sirasinda ortaya çikan görevi kötüye kullanma olaylariyla ilgili olarak vatandaslarin sikayetleriyle ilgilenmekle görevli bir ombudsman atama yetkisine sahiptir.

Parlamento ve Konsey bütçe konusundaki yetkileri paylasirlar. Parlamento yillik bütçeyi (1995´te yaklasik 80 milyar ECU) oylar ve bütçe uygulamasini izler. Böylece Birlige verdigi politika önceliklerini yansitir.

Birlik mevzuati üçlü bir süreç içinde hazirlanir: Mevzuat önerilerini Komisyon hazirlar, Parlamento ve Konsey ise bu mevzuati yürürlüge koyma yetkisini paylasirlar.

1986´da kabul edilen Avrupa Tek Senedi, mevzuat önerilerinin Komisyon´un aktif katilimiyla Parlamento ve Konsey tarafindan iki kez görüsülmesini içeren bir isbirligi usulü getirerek Parlamento´nun mevzuata iliskin yetkilerini arttirmistir. Birlik Antlasmasi ile bir adim daha ileri gidilerek Parlamento´ya daha genis kapsamli yasama yetkileri verilmistir. Antlasma çerçevesinde kabul edilen yeni ortak karar usulüne göre Parlamento birçok önemli alandaki yönetmeliklerin ve yönergelerin kabulü konusunda Konsey´le esit statüye sahip kilinmistir.

Bu usul tek pazar, sosyal politika, ekonomik ve sosyal kaynasma, arastirma ve Birlik Antlasmasinin kapsadigi yeni alanlara (trans-Avrupa aglar, tüketicilerin korunmasi, egitim, kültür ve saglik) uygulanir. Parlamento ortak karar usulünün özellikle tarim ürünleri fiyatlari ile Birligin bütçe kaynaklarini tanimlanmasini da kapsayacak sekilde genisletilmesini istemektedir.

Son olarak, büyük önem tasiyan bazi kararlar (bazi uluslararasi antlasmalar, yeni üyelerin katilimi, Parlamento seçimlerinde her ülkede ayni usulün uygulanmasi, birlik vatandaslarinin ikamet hakki, vs.) için Konsey´in, Parlamento´nun onayini almasi gerekir.

Avrupa Dorugu

1974´te kurulan Avrupa Dorugu, Devlet ve Hükümet Bakanlari ile Komisyon Baskani´ndan olusur. Disisleri Bakanlari ile Komisyonun bir üyesi onlara yardimci olur. Yilda iki kez toplanan doruk gelecekte girisilecek eylemler için gerekli ivmeyi saglar ve faaliyetlerin ana hatlarini çizer.

Konsey

Konsey her Üye Devletin kendi hükümetini taahhüt altina sokmaya yetkili bakanlar düzeyindeki temsilcilerinden olusur. Gündemin içerigine göre toplantilara farkli bakanlar katilir. Örnegin, Tarim Bakanlari tarim ürünleri fiyatlarini ele alirlar; istihdamla ilgili konular Çalisma ve Sosyal Isler Bakanlari tarafindan görüsülür; genel politika sorunlari, disisleri ve Birligi ilgilendiren temel konular Disisleri Bakanlari´nin yetkisi kapsamindadir.

Konsey´in merkezi Brüksel´dedir; ancak bazi toplantilar Lüksemburg´da yapilir. Konsey baskanligini her Üye Devlet alti aylik dönemler için sirayla üstlenir.

Üye Devletlerin Birlik nezdindeki Büyükelçileri´nden olusan Daimi Temsilciler Komitesi (Coreper) Konsey´in çalismalari için gerekli hazirliklari yapar ve belirli hazirliklari yapmak veya özel konulari incelemekle görevli komiteler olusturarak Konseyin talimatlarini yerine getirir.

Avrupa Birligi Antlasmasi´nda Birligin faaliyetleri üç grupta toplanir (Topluluk faaliyetleri, ortak dis politika ve güvenlik politikasi, adalet ve içisleri). Topluluk baglaminda Konsey´in bir görevi de Üye Devletler´in genel ekonomik politikalarini koordine ederek ve Komisyon´un sundugu tekliflerden hareketle Parlamento´yu da su veya bu ölçüde sürece katan usullere uygun biçimde ortak politikalara iliskin temel kararlari alarak Antlasma´da belirlenmis olan hedeflere ulasilmasini saglamaktir. Konsey hükümetlerarasi isbirligine dayali iki alanda daha birincil rol oynar: Ortak dis politika ve güvenlik politikasi çerçevesinde ortak konumlari tanimlar ve ortak kararlari alir. Bu önlemlerin uygulanmasindan da Birligin temsilcisi sifatiyla Konsey Baskanligi sorumludur. Konsey´in adalet ve içisleri alanindaki esas islevi ortak eylemler belirlemek ve Üye Devletler´in imzalayacagi sözlesmeleri hazirlamak ve önermektir.

Avrupa Toplulugu´nun faaliyetlerine iliskin olarak son zamanlardaki bazi gelismeler (Tek Senet, Birlik Antlasmasi) sonucunda sartli çogunluk esasina dayali oylama ilkesinin kullanimi yayginlasmissa da vergilendirme gibi bazi konularda hala oybirligiyle karar alinmasi gerekmektedir. sartli çogunluk için 87 oydan 62´sinin karar lehinde olmasi ve bu 62 oyun en az 10 devlet tarafindan verilmis olmasi gerekir. Sartli çogunluk ilkesine göre yapilan oylamalarda Almanya, Fransa, Italya ve Birlesik Kralligin onar oyu, Ispanya´nin sekiz oyu, Belçika, Yunanistan, Hollanda ve Portekiz´in beser oyu, Avusturya ve Isveç´in dörder oyu, Danimarka, Irlanda ve Finlandiya´nin üçer oyu, Lüksemburg´un ise iki oyu vardir. Ancak Konsey´in Komisyon tekliflerini degistirebilmesi ya da Parlamento´nun yaptigi ve Komisyon´un kabul ettigi degisiklikleri geri çevirebilmesi için oybirligi gerekir.

Ortak dis politika ve güvenlik politikasi ile adalet ve içisleri alanlarinda, Antlasma´da Konsey´e bu konuda aksine karar alma yetkisi taninmadigi durumlarda oybirligi zorunludur.

Avrupa Komisyonu

Avrupa Komisyonu´nun 20 üyesi vardir. Fransa, Almanya, Italya, Ispanya ve Birlesikrallik ikiser, diger Topluluk üyeleri ise birer üyeyle temsil edilirler. Komisyon´un görev süresi Avrupa Parlamentosu gibi bes yildir. Komisyon Baskani Üye Devletler tarafindan Avrupa Parlamentosu´nun görüsü alindiktan sonra atanir. Komisyon´un tüm üyeleri ancak Parlamento tarafindan onaylandiktan sonra resmen göreve atanmis olurlar.

Komisyon üyeleri görevlerini yerine getirirken kendi ulusal hükümetlerinden tamamen bagimsiz olarak davranmak ve sadece Avrupa Birligi´nin çikarlarini gözetmekle yükümlüdürler. Komisyon´u görevden alabilecek tek organ Avrupa Parlamentosu´dur. Komisyon´un her üyesinin bir veya birkaç politika alaninda özel sorumlulugu vardir. Ancak kararlar kollektif sorumluluk ilkesi temelinde alinir.

Komisyon öncelikle ve her seyin üstünde Antlasmalar´in korunmasi ve gözetilmesiyle yükümlüdür. Görevini yerine getirirken tarafsiz davranir ve Antlasma hükümleri ile Antlasmalar temelinde alinan kararlarin dogru biçimde uygulanmasini gözetir. Üye Devletler´den herhangi birine karsi Antlasma ihlali sorusturmasi baslatabilir ve gerekli gördügünde konuyu Avrupa Adalet Divani´na götürür. Bunlarin yani sira özellikle Avrupa Birligi´nin rekabet kurallarini ihlal etmeleri durumunda kisilere ve sirketlere para cezasi verebilir.

Komisyon ayrica Birligi harekete geçiren organdir. Yasama sürecini baslatmada tek yetkilidir ve yeni bir ´Avrupa yasasinin kabulü sürecinin her asamasinda etkide bulunma güç ve yetkisine sahiptir. Hükümetler arasi isbirligi alaninda tipki Üye Devletler gibi teklifte bulunma hakkina sahiptir.

Son olarak, Komisyon Avrupa Birligi´nin yürütme organidir. Buna belirli Antlasma maddelerinin uygulanmasina iliskin kurallarin belirlenmesi ve Birlik faaliyetleri için ayrilmis bütçe ödeneklerinin idaresi de dahildir. Bunlarin büyük çogunlugu ana fonlarin kapsamindadir: Avrupa Tarimsal Yönlendirme ve Garanti Fonu, Avrupa Sosyal Fonu, Avrupa Bölgesel Gelisme Fonu ve Kaynasma Fonu. Komisyon yürütme görevini yerine getirirken çogu zaman Üye Devletler´den uzmanlarin olusturdugu komitelerin görüslerine basvurma geregi duyar.

Avrupa Komisyonu 1994 yilinda Konsey´e 558 teklif ve taslak ile 272 bildirim, muhtira ve rapor sunmustur. Bu belgeler siyaset, yönetim, ekonomi ve toplum kesimleriyle yogun görüs alisverisi sonunda ortaya çikmis ürünlerdir.

Komisyon´un idari personelinin çogu (Komisyon merkezinin bulundugu) Brüksel´de, bir kismi ise Lüksemburg´da görev yapar. Komisyon bünyesindeki yaklasik 30 Genel Müdürlük ve benzeri bölümde yaklasik 15.000 görevli çalismaktadir. Komisyon´un ve diger kurumlarin faaliyet giderleri toplam Birlik bütçesinin yüzde besini geçmez.

Adalet Divani ve Bidayet Mahkemesi

Adalet Divani 15 yargiç ve onlara yardimci olan dokuz kanun sözcüsünden olusur. Bunun yani sira 1989´da 15 yargiçtan olusan bir Bidayet Mahkemesi kurulmustur. Bu mahkemelerin üyeleri Lüksemburg´da görev yapar ve Üye Devletler´in mutabakatiyla alti yillik bir süre için atanirlar. Yargiçlarin bagimsizliklari güvence altindadir.

Divan´in görevi Avrupa Antlasmalarinin hukuka uygun biçimde yorumlanmasi ve uygulanmasini saglamaktir.

Divan bir Üye Devlet´in Antlasmalar´da öngörülen bir yükümlülügü yerine getiremedigine karar verebilir. Üye Devlet bu kararin geregini yerine getirmezse Divan para cezasi uygulanmasini kararlastirabilir. Divan, kurumlarin aldigi önlemlerin iptali için açilan davalarda bu önlemlerin yasalligini inceleyebilecegi gibi bazi önlemlerin alinmamis olmasinin Antlasmalar´a aykiri olduguna da karar verebilir.

Divan ulusal mahkemelerin basvurusu üzerine Topluluk hukukunun çesitli hususlarinin yorumlanmasi ya da geçerliligi hakkinda ön kararlar alir. Bir hukuki islemin bu türden tartismali bir husus dogurmasi halinde ulusal mahkemelerden herhangi biri Avrupa Adalet Divani´ndan ön karar isteyebilir. Ancak bunun için ilgili Üye Devlet´te daha yüksek bir temyiz mercii bulunmamasi gerekir. Bu durumda Divan´in karari baglayicidir.

Bidayet Mahkemesi kisiler ve isletmeler tarafindan açilan davalara bakar. Hukuk meseleleriyle ilgili basvurular sadece Avrupa Adalet Divani tarafindan karara baglanir.

1952 ile 1994 yillari arasinda Divan´in önüne 8600´den fazla dosya gelmis olup bunlardan 2900´ü ön karar basvurularidir. Adalet Divani her durumda ayni biçimde uygulanan bir Topluluk hukukunun yaratilmasina yardimci olmus ve böylece Avrupa´nin bütünlesme sürecini hizlandirmistir.

Sayistay

Sayistay Konsey tarafindan Avrupa Parlamentosu´nun görüsü alindiktan sonra oybirligiyle atanan 15 üyeden olusur. Sayistay Baskani üyeler tarafindan kendi aralarindan seçilir. Baskanlik süresi üç yildir ve üç yilin sonunda ikinci bir dönem için yeniden seçilmek mümkündür. Sayistay baskani primus inter pares (esitler arasinda birinci) konumundadir.

Toplantilarini ve çalismalarini Lüksemburg´da sürdüren Sayistay Avrupa Birligi´nin tüm gelir ve harcamalarinin hukuka uygun ve düzenli biçimde yapilip yapilmadigini ve maliye yönetiminin tutarli olup olmadigini denetler. Konsey ve Parlamento tarafindan Avrupa Topluluklari´nin genel bütçesinin uygulamasina iliskin olarak Komisyon´un ibrasinda yardimci olmak amaciyla yillik raporlar hazirlar. Ayrica diger kurumlarin talebi üzerine özel raporlar hazirlar ve görüs bildirir. Sayistay re´sen hareket ederek özel konulardaki görüslerini her zaman açiklayabilir. Birlik Antlasmasi´yla Sayistay´a tam kurumsal statü taninmis ve sorumluluklarinin kapsami genisletilerek hesaplarin güvenilirligi ve hesaplara konu olan islemlerin hukuka uygunlugu ve düzenliligi hakkinda Parlamento ve Komisyon´a güvence bildirimi sunma görevi verilmistir.

Ekonomik ve Sosyal Komite ve AKÇT Danisma Komitesi

Ekonomik ve Sosyal Komite 222 üyeden olusur. Bu üyeler üç grubu temsil ederler: isverenler, isçiler ve diger ekonomik gruplar (çiftçiler, esnaf ve zanaatkarlar, küçük ve orta ölçekli sanayi isletmeleri ve diger isletmeler, beyaz yakalilar ile bilim-ögretim camiasinin, kooperatiflerin, ailelerin ve ekoloji hareketlerinin temsilcileri).

Komite Brüksel´de toplanir. Birçok konuda karar alinmadan önce Komite´nin görüsüne basvurulmasi zorunludur. Komite re´sen de görüs bildirebilir. Ekonomik ve Sosyal Komite yilda ortalama 170 görüs bildiriminde bulunmaktadir.

Kömür ve çelikle ilgili konularda baska bir organa, AKÇT Danisma Komitesi´ne basvurulur. Danisma Komitesi üreticileri, isçileri, tüketicileri ve tüccarlari temsil eden 108 üyeden olusur.

Bölgeler KomitesiBölgeler Komitesi Avrupa Birligi Antlasmasi´yla kurulmustur. Yerel ve bölgesel mercileri temsil eden 222 asil, ve 222 yedek üyesi vardir. Asil ve yedek üyelerin görev süreleri dört yildir. Komite çalismalarini Lüksemburg´da yapar. Ilk toplantisini 9-10 Mart 1994 tarihinde yapmistir.

Avrupa Birligi Antlasmasi Konsey ve Komisyon´un bölgesel çikarlarin söz konusu oldugu egitim, gençlik, kültür, toplum sagligi, ekonomik ve toplumsal bütünlesme ve Avrupa çapinda ulasim, telekomünikasyon, enerji aglari gibi konularda Bölgeler Komitesi´nin görüsüne basvurmalarini hükme baglamistir. Bölgeler Komitesi bunun disinda re´sen de görüs bildirebilir.

Bölgeler Komitesi´nin faaliyetleri yilda bes kez düzenlenen genel kurul toplantilari disinda sekiz komisyon ve dört alt komisyon tarafindan yürütülür. Komite´ye bagli bir özel komisyon Avrupa Birligi´nde kurumsal reform konusunda bir rapor hazirlamaktadir.

Avrupa Yatirim Bankasi

Avrupa Birligi´nin finans kurumu olan Avrupa Yatirim Bankasi 1958´de Roma Antlasmasi ile Birligin hedeflerini gerçeklestirmesine yardimci olarak yatirimlari finanse etmek amaciyla kurulmustur. AYB tüzel kisilige ve mali özerklige sahiptir. Banka üyeleri Avrupa Birligi Üyesi Devletler´dir. Bankanin merkezi Lüksemburg´dadir. Avrupa Yatirim Bankasi 1994 yili içinde 19,9 milyar ECU tutarinda kredi vermis, böylece önde gelen uluslararasi finans kurumlari arasindaki yerini pekistirmistir.

AYB´nin öncelikli hedefi Avrupa Birligi´nin dengeli gelisimine katkida bulunmaktir. Bunun yani sira trans-Avrupa ulasim ve telekomünikasyon aglarinin gelistirilmesine, çevrenin korunmasina, enerji kaynaklarinin devamliliginin saglanmasina ve endüstri ve küçük isletmelerin uluslararasi düzeyde rekabet gücünün artirilmasina yönelik projelere finansman saglamaktadir. Banka Avrupa Birligi haricinde de Birligin üye olmayan ülkelere yönelik isbirligi politikasinin hayata geçirilmesine yardimci olmakta, Afrika, Karayipler ve Pasifik ülkelerinde, Akdeniz havzasinda, Orta ve Dogu Avrupa´da, Latin Amerika´da ve Asya´da faaliyette bulunmaktadir.

AYB kaynaklarinin büyük bir bölümünü sermaye piyasalarindan ödünç alir. Sermaye piyasalarinda AYB hisselerinin yüksek ratinge sahip olmasi (AAA) en uygun kosullarda çok yüksek miktarlarda kaynak bulabilmesini saglamaktadir. Kar amaci tasimayan bir kredi kurumu olan AYB, mali piyasalarda konumunun sagladigi üstünlüklerden girisimcileri yararlandirir.

Avrupa Para Enstitüsü ve Avrupa Merkez Bankasi

Mümkün olursa 1997´de ya da en geç 1999´da Birlik Antlasmasi´nda öngörülen ekonomik ve parasal birlik sürecinin bir parçasi olarak olusturulacak tek para biriminin basilmasi ve yönetiminden sorumlu bir Avrupa Merkez Bankalari Sistemi tesis edilecek ve bir Avrupa Merkez Bankasi kurulacaktir. Merkezi Frankfurt´ta bulunan Avrupa Para Enstitüsü 1994 yilindan bu yana bunun zeminini hazirlamaktadir
 

AVRUPA BİRLİĞİ KRONOLOJİSİ
1957
Belçika, Fransa, Almanya, Italya, Lüksemburg ve Hollanda "Roma Anlasmasi´ni imzaladi ve Avrupa Ekonomik Toplulugu´nu olusturdu.
1963
Türkiye´yle Ortaklik Anlasmasi imzalandi.
1973
Danimarka, Irlanda Cumhuriyeti ve Birlesik Krallik Avrupa Toplulugu´na katildi.
1981
Yunanistan Avrupa Toplulugu´na katildi
1987
Türkiye Avrupa Toplulugu´na katilim basvurusu yapti.
1989
Berlin Duvari yikildi. Avrupa Toplulugu, Polonya ve Macaristan´in demokrasiye geçis sürecine yardimci olmak üzere PHARE programini olusturdu.
1990
Kibris ve Malta Avrupa Toplulugu´na katilim basvurusu yapti.
1991
Macaristan ve Polonya´yla ilk Avrupa Anlasmalari imzalandi. Diger sekiz Orta Avtrupa ülkesiyle de benzer anlasmalar imzalanacak. Slovenya Yugoslavya´dan bagimsizligini ilan etti. Sovyetler Birligi´nin dagilmasiyla, Estonya, Letonya ve Litvanya bagimsizliklarini ilan ettiler. Maastricht Anlasmasi´yla Avrupa Birligi olusturuldu.
1993
Kopenhag´da düzenlenen Avrupa Birligi Zirvesi´nde, aday ülkelerin Birlige üyelikleri için gerekli kriterler belirlendi. "Kopenhag Kriterleri", Birlik içinde, demokrasiyi, hukukun üstünlügünü, insan haklarini, azinliklarin saygi görmesini ve korunmasini, isleyen bir pazar ekonomisinin sürekliligini ve rekabetle basaçikabilmesini ayrica üyeligin gerektirdigi siyasî, ekonomik ve malî sartlara bagli kalinmasini garanti altina almayi amaçlayan düzenlemelerden olusuyor.
1994
Macaristan ve Polonya Avrupa Birligi´ne üyelik basvurusu yapti. Avrupa Konseyi, Essen´de üyelik öncesi stratejileri belirledi.

1995
Avusturya, Finlandiya, Isveç Avrupa Birligi üyesi oldu. Romanya, Slovakya, Letonya, Estonya, Litvanya ve Bulgaristan Avrupa Birligi´ne üyelik basvurusu yapti. Cannes´da yapilan Avrupa Birligi Zirvesi´nde PHARE programi için ayrilan bütçenin 1995-1999 yillari için €6,9 milyar olmasi kararlastirildi. Madrid´deki zirvede ise üyelik kriterlerine, aday ülkelerin yönetim yapilarinda gerekli degisikliklerin yapilmasi ve gerekli yasama ve yargi degisiklikleriyle Avrupa yasalarinin entegrasyonu eklendi.
1996
Çek Cumhuriyeti ve Slovenya Avrupa Birligi´ne üyelik basvurusu yapti.
1997
Avrupa Komisyonu, Birligin genisleme sürecinin yaratacagi etki ve genisleme için gerekli bütçeyi kabul etti. Aday ülkelerle ilgili hazirlanan ilerleme raporlari isiginda Komisyon, Çek Cumhuriyeti, Estonya, Macaristan, Polonya ve Kibris´la üyelik görüsmelerinin baslamasini önerdi. Avrupa Birligi kurumlarinin, genisleme sürecini de dikkate alarak daha verimli çalismasini amaçlayan Amsterdam Anlasmasi sonuçlandirildi. Lüksemburg´da düzenlenen zirvede, genisleme sürecinin baslamasi kararlastirildi ve Avrupa Komisyonu´nun önerileri benimsendi. Ancak Türkiye´nin adaylik basvurusu reddedildi.
1998
On Orta Avrupa ülkesi ve Kibris´in adaylik süreci baslatildi. Çek Cumhuriyeti, Estonya, Macaristan, Polonya ve Kibris´in üyelik görüsmeleri basladi. Malta Avrupa Birligi adayligini yeniledi.
1999
Berlin´de toplanan Avrupa Birligi Zirvesi, orta Avrupa ülkelerine verilen üyelik öncesi yardimlarin 2000 yilindan itibaren iki katina çikarilmasini kararlastirdi. Bçylece bu miktar 2006 yilina kadar yilda € 3,12 milyar olarak belirlendi. Ayrica 2004 yilindan itibaren yeni üyeler için kullanilacak fonlar bu miktardan ayri tutuldu. Helsinki Zirvesi´nde Bulgaristan, Letonya, Litvanya, Malta, Romanya ve Slovakya´yla üyelik gçrüsmelerine geçilmesi kararlastirildi ve Türkiye´nin adayligi onaylandi.
2000
Diger alti aday ülkeyle üyelik görüsmeleri basladi. Yasanan görüs ayriliklarina ragmen Avrupa Birligi kurumlarini, sayisi iki katina çikan üyelere hazirlamak amaciyla düzenlenen Nice Anlasmasi sonuçlandirildi. Pekçok alanda veto uygulamasi çogunluk oyu esasiyla degistirildi. Avrupa Komisyonu´nda her üye ülkenin tek bir Komisyon üyesiyle temsil edilmesi ve Avrupa Parlamentosu´nun sandalye sayisinin 740´a öikarilmasi kararlastirildi. Bakanlar Kurulu´ndaki oy dagilimi, Türkiye disinda simdiki ve gelecekteki aday ülkeler dikkate alinarak yeniden belirlendi. Avrupa Birligi liderleri genisleme süreci için kesin bir takvim belirlemedi ancak umutlar en hazirlikli adaylarin 2004 yili Haziran ayinda yapilacak Avrupa seçimlerine ve ayni yil yapilacak, Avrupa Birligi kurumlari, üye ülkeler ve bölgeler arasindaki güç dagilimini belirlemeyi amaçlayan hükümetlerarasi konferansa kadar bu süreci tamamlamasi yönünde.
2001
Haziran ayinda Isveç´in Göteburg kentinde biraraya gelen Avrupa Birligi liderleri genisleme sürecinin geri dönüsü olmadigini açikladi. Aralik ayinda Laeken´deki zirvede 2004 yilina kadar Birlige üyelige hazir olacak 10 ülkenin adi açiklandi. Bunlar: Kibris, Estonya, Macaristan, Letonya, Litvanya, Malta, Polonya, Slovakya, Çek Cumhuriyeti ve Slovenya.
2002
Avrupa Komisyonu, yeni üye olacak ülkelere, üyeliklerinin ilk üç yili için verilecek destekle ilgili €40 milyar tutarinda bir malî yardim paketi önerdi. Buna göre, çiftçiler baslangiçta dogrudan yapilan yardimlarin sadece üçte birini alabilecekler ve bu destek on yil içinde diger üye ülkelerle esit seviyeye yükseltilecek.
 

AVRUPA BİRLİĞİ TARİHÇESİ
Avrupa ülküsü, gerçek bir siyasi projeye dönüsüp AT üyesi ülkelerin hükümet politikalarinda uzun vadeli bir hedef haline gelmeden önce, sadece filozoflarla önsezili kimselerin düsüncelerinde yasiyordu. Avrupa Birlesik Devletleri hümanist ve barisçi bir hayalin parçasiydi.

Yirminci yüzyilin ilk yarisinda meydana gelen ve kitayi derinden yaralayan çatismalar bu hayali darmadagin etti. Avrupa'da ulusal uzlasmazliklari asabilecek bir örgütlenmenin kurulusu Ikinci Dünya Savasi sirasinda totaliter yönetimlere karsi savasan direnis hareketlerinden kaynaklandi. Avrupa'da bütünlesme sürecine ivme kazandiran, biri federasyon yanlisi digeri islevselci iki akimin baslica savunuculari Italyan federalist Altiero Spinelli ile 1951'de Avrupa Kömür ve Çelik Toplulugu'nun (AKÇT) kurulmasina yol açan Schuman Plani'nin ilham kaynagi Jean Monnet'dir. Federasyon yanlisi yaklasim, yerel, bölgesel, ulusal ve Avrupa ölçegindeki güç odaklari arasinda diyaloga ve tamamlayici bir iliski kurulmasina dayanir. Islevselci yaklasim ise egemenligin ulusal düzeyden Topluluk düzeyine tedricen aktarilmasini savunur. Bu iki görüs, günümüzde, tek pazar, para politikasi, ekonomik ve sosyal kaynasma, dis politika ve güvenlik gibi ortak eylemin devletlerin tek tek hareket etmelerinden daha etkili oldugu alanlarda, demokratik ve bagimsiz Avrupa kurumlarina ulusal ve bölgesel makamlar kadar sorumluluk verilmesi gerektigi inancinda iç içe geçmistir.

Avrupa Birligi 1995'te ilk öncülerinin anisina dikilmis bir anit gibidir; ekonomi, sanayi, siyaset, yurttas haklari ve dis politika alanlarini kapsayan çok-sektörlü bütünlesmenin en ileri biçimidir. Avrupa Kömür ve Çelik Toplulugu'nu (AKÇT) kuran Paris Antlasmasi (1951), Avrupa Ekonomik Toplulugu'nu (AET) ve Avrupa Atom Enerjisi Toplulugu'nu (Euratom) kuran Roma Antlasmalari (1957), Avrupa Tek Senedi (1986) ve Maastricht Avrupa Birligi Antlasmasi (1992), Üye devletleri egemen Devletler arasindaki geleneksel anlasmalardan daha siki bir biçimde birbirine baglayan AB'nin hukuki temellerini meydana getirir. Avrupa Birligi, dogrudan uygulanma imkani olan bir mevzuat olusturabilmekte ve yurttaslari lehine özel haklar ihdas edebilmektedir.

Toplulugun çalismalari, baslangiçta alti kurucu üyesi (Almanya, Belçika, Fransa, Hollanda, Italya ve Lüksemburg) arasinda bir kömür ve çelik ortak pazari kurulmasiyla sinirliydi. Savas ertesindeki o günlerde savasin galip ve magluplarini, esitler olarak isbirliginde bulunabilecekleri bir kurumsal yapi içinde bir araya getiren Topluluk, temelde barisi güvence altina almanin bir araci olarak algilaniyordu.

Altilar 1957'de, Fransiz Ulusal Meclisi'nin Avrupa Savunma Toplulugu projesini reddetmesinden üç yil sonra, isgücü ile mal ve hizmetlerin serbest dolasimina dayanan bir ekonomik topluluk kurmaya karar verdiler. Mamul mallarda gümrük vergileri planlandigi gibi 1 Temmuz 1968'de kaldirildi; özellikle tarim ve ticaret politikalari olmak üzere ortak politikalar 60'larin sonunda yerli yerine oturmustu.

Altilar'in basarisi Birlesik Krallik, Danimarka ve Irlanda'yi Topluluk üyeligine basvurmaya yöneltti. General de Gaulle yönetimindeki Fransa'nin 1961'de ve 1967'de iki kez veto yetkisini kullandigi çetin bir pazarlik dönemini takiben, bu üç ülke 1972 yilinda üyelige kabul edildiler. Üye devlet sayisini altidan dokuza yükselten ilk genisleme ile birlikte, Topluluk sosyal, bölgesel ve çevresel konularda üstlendigi sorumluluklarla yeni bir derinlik kazandi.

Amerika Birlesik Devletleri'nin 1970 baslarinda dolarin konvertibilitesini askiya almasiyla ekonomik yakinlasma ve parasal birlik gereksinimi açikça kendini gösterdi. 1973 ve 1979'daki iki petrol kriziyle dünya çapinda parasal istikrarsizlik daha da agirlasti. 1979 yilinda Avrupa Para Sistemi'nin islerlik kazanmasi döviz kurlarinin sabitlesmesine yardimci oldu ve Üye Devletlerin kararli ekonomik politikalar izleyerek açik bir ekonomik alanin dayattigi disiplinden yararlanmalarini ve birbirlerine karsilikli destek vermelerini sagladi.

Topluluk 1981'de Yunanistan'in, 1986'da da Ispanya ve Portekiz'in katilmalariyla güneye dogru genisledi. Bu genislemeler, Onikiler'in, ekonomik gelismeleri arasindaki farkliliklari azaltmaya yönelik yapisal programlar uygulamalarini kaçinilmaz kildi.

Bu dönemde Topluluk Güney Akdeniz ile Afrika, Karayipler ve Pasifik (AKP) ülkeleri ile yeni anlasmalar imzalayarak uluslararasi düzeyde daha önemli bir rol oynamaya basladi; AKP ülkeleri birbirini izleyen dört Lomé Sözlesmesi (1975, 1979, 1984 ve 1989) ile Toplulukla bag kurdu.

Tüm GATT üyeleri arasinda 15 Nisan 1994'te Marakes'te imzalanan bir anlasma ile dünya ticaretinin gelisiminde yeni bir asamaya girildi. Pazarliklari bir blok olarak sürdüren Avrupa Birligi görüsmelere damgasini vurma ve çikarlarinin gözetilmesini saglama konusunda çaba harcadi.

1 Ocak 1995'te Avrupa Birligi'ne üç yeni üye katildi. Avusturya, Finlandiya ve Isveç kendilerine özgü katkilariyla Birligi zenginlestirmekte, Orta ve Kuzey Avrupa'da yeni açilimlar saglamaktadirlar.

Dünyanin en büyük ticaret gücü olmasina karsin, Birlik diplomatik etkinligini arttiracak yapilari gelistirmekte agir davranmistir. Avrupa siyasi isbirliginin amaci disisleri ve güvenlik politikasi alanlarinda hükümetler arasinda daha derinlemesine bir esgüdümün saglanmasidir.

Dünyadaki durgunluk ve mali yükün paylasimi konusundaki iç çekismeler 1980 baslarinda bir "Avrupa karamsarligi" havasinin dogmasina neden oldu. Ama 1984'ten sonra bunun yerini Toplulugun canlandirilmasi konusunda daha umutlu beklentiler aldi. Jacques Delors baskanligindaki Komisyonun 1984'te hazirladigi Beyaz Kitaba dayanarak Topluluk 1 Ocak 1993'e kadar tek pazar olusturmayi kendisine hedef edindi. Avrupa Tek Senedi 17 ve 28 Subat 1986'da imzalandi ve bu iddiali hedefle ilgili mevzuatin kabulü konusunda yeni usuller gelistirdi. Tek Senet 1 Temmuz 1987 tarihinde yürürlüge girdi.

Berlin Duvari'nin yikilmasinin ardindan 3 Kasim 1990'da iki Almanya'nin birlesmesi, Merkezi ve Dogu Avrupa ülkelerinin Sovyet denetiminden kurtulmalari ve demokratiklesmeleri, Aralik 1991'de de Sovyetler Birligi'nin çözülmesi Avrupa'nin siyasi yapisini bastan asagi degistirdi. Üye Devletler baglarini güçlendirme kararliligiyla, temel özellikleri 9-10 Aralik 1991'de Maastricht'te toplanan Avrupa Dorugu'nda kararlastirilan yeni bir Antlasmanin müzakerelerine basladilar.

1 Kasim 1993'te yürürlüge giren Avrupa Birligi Antlasmasi Üye Devletlerin önüne iddiali bir program koymaktadir: 1999'a kadar parasal birlik; yeni ortak politikalar, Avrupa yurttasligi; diplomatik isbirligi; ortak savunma ve iç güvenlik. Dünya ölçegindeki rekabeti gögüsleyebilmek ve issizligi azaltmak için Avrupa Dorugu, Komisyon tarafindan sunulan 'Büyüme, rekabet, istihdam' adli Beyaz Kitaba dayanarak Temmuz 1994'te kita ölçeginde altyapi ve iletisim projelerini yürürlüge koymaya karar verdi.

Artik AB'nin, bir yandan Üye Devletlerin kimliklerini korurken diger yandan da karar verebilme ve uygulama yetenegi bulunan hem etkili hem de demokratik bir örgüt olma yolunda daha ileri gitmekten baska seçenegi yoktur. Yapisini güçlendirip karar mekanizmalarini rasyonalize edemezse, iyice gevseme ya da kimildayamaz hale gelme seçenegiyle karsi karsiya kalacaktir. Atlas Okyanusu'ndan Urallar'a uzanan 'Büyük Avrupa' ancak tek sesle konusup hareket eden istikrarli bir çekirdek etrafinda yapilanirsa örgütlü bir güç olarak gelisebilir. 1996 için planlanan kurumsal gündem iddialidir: 15 üyeli AB'nin yapisinin yeni görevleri gögüsleyebilecek sekilde uyarlanmasi ve kurucularinin büyük siyasi projelerinin kaynaklari göz ardi edilmeden ve kapsami kisitlanmadan tüm kitaya istikrar getirebilecek biçimde yeni üyelerin katilimina hazirlanmasi.

Yaklasik yarim yüzyildir Avrupa bütünlesmesi, kitanin gelismesi ve halkinin zihniyeti üzerinde önemli etkilerde bulunmustur; ayni zamanda güçler dengesini de degistirmistir. Siyasi renklerinden bagimsiz olarak tüm hükümetler mutlak ulusal egemenlik çaginin artik geçtiginin farkindadir.

Ancak güçlerin birlestirilmesi ve AKÇT Antlasmasi'nin ifadesiyle "gelecekteki kader birligi" için harcanacak çabalar sayesinde, Avrupa'nin eski uluslari ekonomik ve sosyal gelismelerini sürdürebilir ve dünya ölçegindeki etkinliklerini koruyabilirler.

Ulusal ve ortak çikarlarin sürekli dengelenmesine, ulusal geleneklerin farkliligina saygi gösterilmesine ve farkli kimliklerin güçlendirilmesine dayali Topluluk yaklasimi her zaman oldugu gibi bugün de geçerlidir. Devletler arasindaki iliskilere damgasini vuran köklü düsmanliklari, üstünlük saplantilarini ve savasçi egilimleri asacak biçimde tasarlanan bu yaklasim Soguk Savas yillari boyunca Avrupa'nin demokratik ülkelerinin özgürlüge olan bagliliklari çevresinde birlesmelerini saglamistir. Dogu-Bati karsitliginin ortadan kalkmasi ve kitanin siyasi ve ekonomik bakimdan yeniden birlesmesi, Avrupalilarin gelecekleri için bugün her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyduklari Avrupa ruhunun zaferidir.
 

AVRUPA BİRLİĞİ GENİŞLEME SÜRECİ
Fransa, Almanya, Italya, Belçika, Hollanda ve Lüksemburg´un 1957´de temelini attiklari Avrupa Birligi, kurulusundan beri besinci kez genislemeye hazirlaniyor.

2004´te 10 yeni üyeyi Birlige katacak genisleme sürecindeki önemlitarihler söyle siralaniyor:
-1973: Danimarka, Irlanda ve Ingiltere,
-1981: Yunanistan,
-1986: Portekiz ve Ispanya,
-1995: Avusturya, Finlandiya ve Isveç AB´ye katildi.
-Norveç, 1972 ve 1994´te yapilan referandumlarla AB üyeligini reddetti.
 

BESINCI GENISLEME SÜRECI
- 1989´da Berlin Duvari yikildi
- Aralik 1991: Macaristan ve Polonya ile ilk ortaklik anlasmalari imzalandi. Diger ortaklik anlasmalarinin imzalanmasi 1996´ya kadar devam etti. Türkiye ile 1963´te ortaklik anlasmasi imzanirken, 1970´te Malta, 1972´de de Kibris Rum kesimiyle ortaklik anlasmalari imzalandi.
- Haziran 1993: Kopenhag´da yapilan zirvede aday ülkelerin uymalarigereken temel kriterler tanimlandi. Bu kriterler, insan haklari ve demokrasiye saygi, kurumlarin istikrari, serbest pazar ekonomisine sahip olma ve rekabet gücüyle ayakta kalabilme gibi özetlenirken, AB´nin Dogu´ya dogru genislemesi teoride somut bir perspektif kazanmis oldu.
- Mart 1998: Çek Cumhuriyeti, Estonya, Macaristan, Polonya, Slovenya ve Kibris Rum kesimi ile üyelik müzakereleri basladi.
- Aralik 1999: Helsinki zirvesinde Türkiye´ye aday ülke statüsü verildi
- Subat 2000: Bulgaristan, Letonya, Litvanya, Malta, Romanya ve Slovakya ile üyelik müzakereleri basladi.
- Aralik 2001: Belçika´nin Laeken kentindeki zirvede 10 aday ülkenin 2004´te tam üye olabilmeleri için müzakereleri Aralik 2002´de tamamlamalari öngörüldü. Bu ülkeler; Polonya, Macaristan, Litvanya, Letonya, Estonya, Slovakya, Çek Cumhuriyeti, Slovenya, Malta ve KibrisRum kesimi olarak açiklandi. Çok geç kalan Romanya ve Bulgaristan´in ise daha sonraki tarihte ele alinmasi kararlastirildi.
- Ekim 2002: Brüksel´deki zirvede Laeken zirvesinde belirlenen 10 ülkenin siyasi kriterleri yerine getirdikleri, ekonomik kriterleri ise2004´te tam üye olabilecekleri sekilde yerine getirmekte olduklari belirtildi.
Aralik 2002: Kopenhag´da 12-13 Aralik´ta yapilacak zirveye kadar 10 aday ülkenin üyelik müzakerelerinin tamamlanmasi öngörüldü.

BBC Türkçe sersivinden alinmistir
 

[DentalTu®k]

 
  Bize Ulaşın
Dental Türk Portal Türkiye'nin Diş Hekimliği Rehberi. London / UK Tel: +44 78 9100 2293
 
Bu site en iyi 800x600 çözünürlük, IE5 ve üzeri versiyon tarayıcıda görüntülenebilir.
Tüm haklar?saklıdır.Copyright 2004-2018 ©Dental Türk - Aydera Designed by C.Aksoy
Gizlilik İlkeleri | Sponsorlar  Reklam | Rss - Atom | Kurumsal | Gruplar | Sözlük